Hoogbegaafden verdoemd door eigen vooroordelen ?

…wat ik daar uit opmaak is, dat we dus zelf niet mogen spreken over de problematiek die hoogbegaafdheid met zich mee -kan- brengen, want dan roepen we het over onszelf uit ? Ik ben niet begonnen met noch verzin ik die vooroordelen zelf…

► Een column over de vraag: Zorgen de vooroordelen van anderen over hoogbegaafdheid voor onbegrip en onzekerheid of zijn hoogbegaafden juist slachtoffer van hun eigen vooroordelen?

Lees meer...

Thuis onderwijs, hoe -werkt- dat ??

Vergeet alsjeblieft niet wat een invloed deze situatie heeft op kinderen, zeker de
hooggevoeligen ! Ikzelf (al ben ik binnen) voel nu heel erg de verschillende emoties van ‘de
buitenwereld’, zoals: de desperatie, de verveling, de angst en ongerustheid. En sommige
hoogbegaafde doemdenkertjes zien de wereld al vergaan. Denk eens aan de stress die alleen
al daarmee gepaard gaat !

► Een column over: Het effect van deze #crisis. #ReassessLife #Hoogsensitief

Lees meer...

Het -woord- ‘Psychisch’

Het woord ‘psychisch’. Ik, en met mij velen zijn er “bang” voor gemaakt (negatieve associatie), omdat… ons vroeger wijs is gemaakt dat dat, even kort door de bocht, betekent ‘dat je gek bent’ (of een last) als je gebukt gaat onder een ‘psychische’ aandoening. Nog stééds lijkt dat hardnekkige vooroordeel te heersen, wat uiteindelijk best veel schade kan berokkenen. Door ‘de maatschappij’ worden mensen met een psychische aandoening af- of weggeschreven alsof ze geen ‘volwaardig mens’ meer zijn (of voor hun gevoel weer kunnen worden). Vooral ook in de arbeidsmarkt.

► Een opiniestuk over: Dat het woord ‘psychisch’ een stigma heeft. En je niet ieder mens noch aandoening over dezelfde onbuigzame kam kunt noch mag scheren.

Lees meer...

Aan de ouders van hoogbegaafde kinderen:

Je bent gegarandeerd al tegen weerstand of andere problemen aangelopen: zij het met school cq ons onderwijssysteem, autoriteiten, logistiek, onbegrip, financiële of misschien wel medische beperkingen, die je weerhouden van hoe je het graag zou zien.

♦ Een column over: Even loslaten, pauze van de strijd en de realiteit.

Lees meer...

Too much of a good thing…

In analyseren zijn hoogbegaafden erg goed. Maar waar houdt dat op ? Bij de zelfanalyse of ook dáár niet ? En wanneer gaat gezonde zelfreflectie over in het jezelf te véél belasten, door bijvoorbeeld te veel twijfelstress of (niet productief) schuldgevoel ?

♦ Een column over: Zelfreflectie, schuldgevoel en verantwoordelijkheid.

Lees meer...

Hoe word je een gelukkige hoogbegaafde

In een ideale wereld zou een hoogbegaafde al op zeer jonge leeftijd (h)erkend worden, voldoende uitgedaagd worden, de ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen in een veilige, gunstig gestemde omgeving én, met name in het geval van “fixed-mindsetters”, al vroeg beginnen met het proberen aan te leren van een growth mindset met daarbij bijvoorbeeld mindfulness lessen, zodat faalangst en gevoelige tegenslagen minder grip op ze kunnen krijgen.
Helaas leven we daar niet in…

♦ Een column over: Wat heeft een hoogbegaafde nodig om lekker in z’n vel te zitten ?

Lees meer...

Hoe fix je een fixed mindset ?

Ik kan het niet, ik kan het écht niet ! Dat is wat ik altijd hoor van mijn uhb zoon als hij iets moet doen wat hij nog nooit gedaan heeft… Inclusief boze en/of huilbui. En ondanks al onze wijze woorden, adviezen, argumenten, voorbeelden, ‘growth mindset preken’ en eigen successen blíjft hij maar zeggen: ‘Ik ben zo, dat kan ik niet veranderen !’

♦ Een column over: de (onoverkomelijke?) hindernis die ‘fixed mindset’ wordt genoemd.

Lees meer...

Hoogbegaafden, is eenzaamheid de prijs voor het ‘anders’ zijn ?

Als je aan een hoogbegaafd persoon vraagt: ‘Hoe voel(de) jij je ten opzichte van anderen’, zal waarschijnlijk de overweldigende meerderheid antwoorden: ‘anders’. Dit ‘zich anders voelen’ zorgt er bij veel hoogbegaafde kinderen (en tevens volwassenen) voor dat ze zich (soms) eenzaam voelen, onbegrepen, ze missen ergens een connectie/aansluiting met anderen.

♦ Een column over: de vraag of eenzaamheid het, eigenlijk niet helemaal ‘faire’, gevolg is van het “gewoon jezelf willen zijn” ?

Lees meer...

Ik ben klaar met ‘aanpassen’ !

Waarom zou ik het gedrag moeten kopiëren van een maatschappij waarvan ik zie dat er zó veel lelijks in gebeurt en gezegd wordt ?
En wat precies maakt dat de (in mijn ogen vaak omslachtige en/of oneerlijke) manier van ‘het collectief’ “beter” is en ìk me daarom aan hen aan zou moeten passen ? Alléén omdat het ‘de meerderheid’ betreft ?! Mag ik niet gewoon mezelf blijven ?

♦ Een column over: (Zelf)Reflectie en dat de wereld juist méér ‘andersdenkenden’ nodig heeft ‘to make the world a better place !’.

Lees meer...