Ben ik nu zo dom of jij nu zo slim ?

Wat veel mensen zich waarschijnlijk niet zullen realiseren of kunnen voorstellen is dat er veel hoogbegaafden zijn die zich heel erg ‘dom’ hebben gevoeld (en nu nog bij tijd en wijle). Dit heeft verschillende oorzaken, maar de rode draad is toch wel: ze hebben zich altijd een vreemde eend in de bijt en nooit begrepen gevoeld.

♦ Een column over: het ‘Dunning-Krugereffect’ – hoe het komt dat hoogbegaafden regelmatig aan zichzelf twijfelen.

Lees meer...

In de wachtkamer

Omdat hoogbegaafde kinderen ànders denken interpreteren ze de standaard aangeboden stof vaak ingewikkelder dan het is, hierdoor, in combinatie met het ondertussen begonnen onderpresteren, worden ze vaak niet herkend als hoogbegaafd of zelfs nog eerder als ‘er mankeert iets aan’ bestempeld.

♦ Een column over: Wachten, leren-leren, potentie en ontmoediging…

Lees meer...

‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg”

Het is opvallend dat hoogbegaafde kinderen op zeer jonge leeftijd al zo bezig zijn met ‘het bestaan, het universum, het leven en de dood’ terwijl leeftijdsgenootjes nog druk zijn met Nijntje of Bert & Ernie. HB kinderen maken zich ook al reële zorgen over bijvoorbeeld het milieu, oorlog, armoede of brand.

♦ Een column over: opmerkelijke uitspraken van 2, 3, en 4 jarige hoogbegaafde kinderen, over het ontstaan van van onderpresteren en dat hoogbegaafden echt niet gelukkig worden als ze maar ‘normaal’ moeten doen…

Lees meer...

De bijzonderling als werknemer

Als een potentiële werkgever mijn columns leest dan zou hij kunnen denken:
‘Oei, zo’n sensitief en autonoom mens, wat moet ik daarmee ?’ Hij denkt waarschijnlijk eerder aan risico’s dan aan kansen. Echter mijn stelling is dat hoogsensitieve medewerkers niet zouden mogen ontbreken in een organisatie.

♦ Een column over: Hoogsensitiviteit & autonomie op de werkvloer en het zien van “kwetsbaarheid” als kracht !

Lees meer...

Voldoening of Erkenning ?

Er is steeds meer berichtgeving rondom hoogbegaafdheid, helaas zijn het vaak alleen de “wonderkinderen” die het nieuws halen, waardoor er echt een vertekend beeld ontstaat van wat hoogbegaafd zijn nu werkelijk inhoudt, inhoudelijk komt er namelijk veel meer bij kijken dan alleen maar ‘een hoog IQ hebben’.

♦ Een column over: ‘Gezien’ worden en erkenning, gewoon voor wie & hoe je bent, niets meer en niets minder.

Lees meer...

Jong, blond, rondborstig èn slim ?!?

Al vanaf mijn allereerste stappen in de werkende wereld ben ik gestereotypeerd, tegengewerkt en zelfs gesaboteerd !
Jong & blond & niet onaantrekkelijk & slim gaan niet samen volgens de gangbare (vnl. mannelijke) mening…

Daarbij: De “doorsnee werkgever” ziet graag dat je in hetzelfde vakgebied gebleven bent want anders kunnen ze je “niet plaatsen”. Die zien niet (in) dat iemand wel eens op meerdere (vak)gebieden succesvol zou kunnen zijn.

♦ Een column over: Hoogbegaafd zijn in de werkende wereld.

Lees meer...

‘Het zit er wel in, maar het komt er niet uit…’

Van de misconcepties over hoogbegaafden word ik erg verdrietig:
‘Hij is toch zo slim ? Dan moet alles toch makkelijk gaan ?’
‘Hoezo is hij ongelukkig ? Ik wou dat ik zo slim was, dan wist ik het wel !’
‘Hoezo hij heeft uitdaging nodig ? Hij kan toch wel gewoon even een boekje lezen op de gang als de rest nog bezig is ?’

♦ Een column over: Onderpresteren, perfectionisme, faalangst en een fixed/growth mindset.

Lees meer...

Ik ben ‘Bijzonderling’ !

Gedurende mijn hele leven zijn er, om mij te omschrijven, woorden gebruikt als: apart, raar, anders, te gevoelig en irritant. Dat laatste omdat ik blijf doorvragen en/of omdat ik het vaak (regelmatig tot ergernis van anderen) bij het rechte eind blijk te hebben… Alsook: bijzonder, te open, te eerlijk, bijdehand, wijs en puur (als ik geluk had) om mij te omschrijven.

♦ Een column over: ‘Anders zijn’, niet in 1 hokje passen, (ongewenste) hulpvaardigheid en hoogsensitiviteit.

Lees meer...

To screen or not to screen ?

Onze kinderen groeien op met schermen: touchscreens, smartphones, tablets, laptops (in welk huis is nog zo’n logge pc te vinden?). Wat voor de Ouder/e generatie nog bijna ondenkbaar was is voor onze kinderen niet meer dan normaal.
Maar is die huidige ontwikkeling wel zo fijn ?
Het is lastig om een goede balans te vinden tussen ‘vroeger’ en ‘nu’, tussen geen schermen en te veel schermen.

♦ Een column over: Het effect van schermen, een balans proberen te zoeken en sociale aansluiting.

Lees meer...

Wanneer wordt mijn kind weer gelukkig ?

Het zal ergens rond zijn 4e jaar geweest zijn dat ik het woord ‘hoogbegaafd’ ontdekte en wat dat dan precies inhield. Heel eerlijk gezegd, ondanks dat hoogbegaafdheid op zijn school wel erkend werd, is mijn zoon vanaf dat moment al gaan onderpresteren en is hij nooit meer zo vrolijk geworden als hij was vóórdat hij naar school ging.

♦ Een column over: De ontdekking van ‘hoogbegaafdheid’, een ongelukkig kind en de zoektocht naar een passende school.

Lees meer...